كرده بود و در سير و سلوك و درس و افاده و نصيحت مسلمانان چند سال مىبود و وعظ از بهر خداى تعالى ميفرمود و او را مجموعه‌ها و اجازات عاليه هست از پدر خود در تفسير و حديث و فقه و تصوف و تاريخ . و كتاب جامع الاصول « 82 » از مولانا قطب الدين محمود بن مصلح شيرازى « 83 » روايت مىكند كه تمام بر وى خوانده

--> - و علما و وعاظ از ايشان برخاسته‌اند ، مؤلف كتاب حاضر معين الدين جنيد نيز خود ازين خاندان بوده است و در كتاب حاضر شرح احوال بيست و دو نفر از اعضاء اين خاندان را متفرقه در ابواب مختلفهء كتاب ذكر نموده است ، اين خاندان خود را از اولاد خليفهء ثانى عمر بن الخطاب مىدانسته‌اند و به اين جهت در نسبت خود عناوين « عمرى عدوى ربعى قرشى » اغلب مىافزوده‌اند ، و در ترجمهء فارسى اين كتاب بقلم پسر مؤلف عيسى بن جنيد نسبت « باغنوى » را نيز غالبا بر اسامى ايشان افزوده است ، اما عمرى چنان كه گفتيم منسوب است بعمر بن الخطاب ، و اما عدوى بفتح عين و دال مهملتين و سپس واو منسوب است بقبيلهء بنى عدى بن كعب بن لؤى كه شعبهء بوده است از قريش و عمر ازين شعبه بوده است ، و از همين‌جا وجه نسبت قرشى نيز واضح مىشود ، و اما ربعى بفتح راء مهمله و فتح باء موحده و سپس عين مهمله منسوب است بربيعة نامى كه بقول مؤلف كتاب ( ورق 87 ) از اسباط عمر بن الخطاب بوده است ، و اما باغنوى منسوب است به « باغ نو » كه نام يكى از محلات قديم شيراز بوده و از عهد كريمخان زند ببعد جزو محلهء بالاكفت شيراز شده است ( فارسنامهء ناصرى 2 : 46 ) و چون بسيارى از افراد اين خاندان در آن محله مسكن داشته‌اند لهذا بباغنوى مشهور شده بوده‌اند . ( حاشيه علامه قزوينى ) . ( 82 ) - يعنى جامع الاصول لاحاديث الرسول تأليف مجد الدين ابو السعادات مبارك بن محمد معروف بابن الاثير جزرى متوفى در سنهء 606 ( برادر ابن الاثير مورخ مشهور ) كه جامع احاديث صحاح ستهء اهل سنت و جماعت است ( ابن خلكان 2 : 12 ، و سبكى 5 : 153 - 154 ، و كشف الظنون در باب جيم ) . ( 83 ) - جامى در نفحات در ترجمهء احوال شيخ صدر الدين قونوى گويد ( 645 ) : « و مولانا قطب الدين علامهء شيرازى در حديث شاگرد وى است كتاب جامع الاصول را به خط خود نوشته است و بر وى خوانده و به آن افتخار ميكرده » ، و ابن حجر در درر الكامنة 4 : 340 در شرح احوال قطب - الدين شيرازى گويد : « و حدث بجامع الاصول عن الصدر القونوى عن [ شرف الدين ] يعقوب الهذبانى عن المصنف » ، و عين اين عبارت در بغية الوعاة 389 - 390 ، و مفتاح السعاده 1 : 164 ، و روضات الجنات 533 هر سه در ترجمهء قطب الدين شيرازى تكرار شده است . حاشيه علامه قزوينى .